Autor: Aneta Jagiełło | Certyfikowana terapeutka metody McKenziego | Magister fizjoterapii | Gdynia | Czas czytania: około 16 minut
Trzy miesiące przerwy. Zero poprawy.
Przestałeś grać w tenisa. Może w squasha na kortach w Gdyni. Może odłożyłeś rakietę na trzy miesiące — bo lekarz powiedział że “łokieć tenisisty potrzebuje odpoczynku”.
Trzy miesiące minęły. Wróciłeś na kort z nadzieją. Pierwszy serwis — i ten sam ból z boku łokcia. Identyczny jak przed przerwą.
Albo nawet nie wróciłeś na kort — bo ból jest obecny też przy zwykłych czynnościach. Podnoszenie czajnika z wodą. Otwieranie drzwi samochodu. Uścisk ręki. Wciskanie przycisku w windzie.
Poszedłeś do ortopedy. “Łokieć tenisisty — zapalenie nadkłykcia bocznego.” Dostałeś maść przeciwzapalną, może zastrzyk, może opaskę na przedramię. Odpoczynek pomógł na chwilę. Ból wrócił.
Jeśli to brzmi znajomo — istnieje konkretne, dobrze udokumentowane wyjaśnienie dlaczego klasyczne leczenie “łokcia tenisisty” zawodzi u znaczącej części pacjentów. I to wyjaśnienie prowadzi wzrok zupełnie gdzie indziej niż sam łokieć — do szyi.
Spis treści
- Dlaczego “odpoczynek od tenisa” często nie leczy nic
- Co naprawdę boli w łokciu tenisisty — anatomia problemu
- Pierwszy podejrzany który nie jest oczywisty — szyja
- Jak korzeń nerwowy szyjny może powodować ból łokcia
- Test który odróżnia łokieć od szyi
- Drugi czynnik który pomija standardowe leczenie — cały łańcuch ruchowy ręki
- Dlaczego gracze z kortów w Gdyni i Sopocie są szczególnie narażeni
- Co mówią badania o przewlekłych przypadkach łokcia tenisisty
- Jak wygląda precyzyjna diagnostyka w gabinecie w Gdyni
- Leczenie które adresuje prawdziwą przyczynę — etapy
- Pytania i odpowiedzi
1. Dlaczego “odpoczynek od tenisa” często nie leczy nic
To jest pierwsza rzecz którą trzeba zrozumieć — i jest sprzeczna z intuicją większości pacjentów i niestety części lekarzy.
Odpoczynek od aktywności która wywołuje ból — w tym przypadku tenisa — działa dobrze tylko wtedy, gdy ta aktywność jest jedyną lub główną przyczyną przeciążenia struktury która boli.
Ale u znaczącej części pacjentów z bólem bocznej strony łokcia, mechanizm jest bardziej złożony — i tenis jest tylko jednym z wielu czynników, czasem nawet nie głównym. Jeśli rzeczywista przyczyna leży gdzie indziej — w szyi, w barku, w całym łańcuchu nerwowo-mięśniowym ręki — to przerwa od tenisa nic nie zmienia, bo problem nigdy nie był wyłącznie o tenisie.
To wyjaśnia dlaczego pacjenci, którzy przez miesiące unikają rakiety, wracają z identycznym bólem. Struktura która faktycznie generuje sygnały bólowe nigdy nie była odciążona — bo była gdzie indziej.
Statystyka która powinna dać do myślenia
Ciekawostka kliniczna, którą rzadko się słyszy: mimo nazwy “łokieć tenisisty”, większość osób z tym schorzeniem nigdy nie grała w tenisa. Stan ten jest powszechny u osób pracujących przy komputerze, malarzy, mechaników, muzyków, pracowników fizycznych — każdego kto wykonuje powtarzalne ruchy nadgarstka i przedramienia.
To samo w sobie jest sygnałem że “łokieć tenisisty” to bardziej opisowa etykieta historyczna niż precyzyjna diagnoza przyczynowa.
2. Co naprawdę boli w łokciu tenisisty — anatomia problemu
Struktura
Łokieć tenisisty — klinicznie nazywany boczne nadkłykciowe zapalenie nadkłykcia (lateral epicondylitis) lub coraz częściej tendinopatia nadkłykcia bocznego (lateral epicondylopathy/epicondylalgia) — dotyczy ścięgien mięśni prostowników nadgarstka i palców, które przyczepiają się do bocznego nadkłykcia kości ramiennej (wyrostek kostny po zewnętrznej stronie łokcia).
Główną strukturą zaangażowaną jest ścięgno mięśnia prostownika promieniowego krótkiego nadgarstka (Extensor Carpi Radialis Brevis — ECRB). To ścięgno jest szczególnie podatne na przeciążenie z powodu swojego położenia anatomicznego i sposobu w jaki jest obciążane podczas ruchów chwytnych i prostowania nadgarstka.
Mechanizm — podobny do innych tendinopatii
Tak jak w przypadku tendinopatii więzadła rzepki (opisanej w artykule o kolanie skoczka) i fasciopatii podeszwowej (opisanej w artykule o ostrodze piętowej) — łokieć tenisisty jest procesem degeneracyjnym, nie zapalnym w klasycznym sensie, gdy staje się przewlekły.
Badanie histopatologiczne wykazało że tkanka ścięgna pobrana od pacjentów z przewlekłym łokciem tenisisty pokazywała cechy degeneracji angiofibroblastycznej — dezorganizację kolagenu i nieprawidłowy wzrost naczyń krwionośnych — a nie typowe komórki zapalne.
Źródło: Nirschl R.P. i Pettrone F.A., “Tennis elbow: the surgical treatment of lateral epicondylitis”, Journal of Bone and Joint Surgery, 1979.
To wyjaśnia dlaczego leki przeciwzapalne i sterydy dają czasową ulgę, ale rzadko prowadzą do trwałego wyleczenia przewlekłych przypadków — bo adresują stan zapalny, który już nie jest głównym mechanizmem problemu.
Lokalizacja bólu
Klasyczny ból łokcia tenisisty jest zlokalizowany precyzyjnie na bocznym nadkłykciu — zewnętrznej stronie łokcia — i może promieniować wzdłuż przedramienia w kierunku nadgarstka. Nasila się przy: chwytaniu i ściskaniu, prostowaniu nadgarstka wbrew oporowi, podnoszeniu przedmiotów z wyprostowanym ramieniem (np. niesienie torby, czajnika), uścisku ręki.
3. Pierwszy podejrzany który nie jest oczywisty — szyja
To jest sekcja która najbardziej zmienia podejście do bólu łokcia u znaczącej części pacjentów.
Połączenie nerwowe między szyją a łokciem
Mięśnie prostowniki przedramienia — te same które są zaangażowane w łokieć tenisisty — są unerwiane przez nerw promieniowy, który swoje korzenie ma w odcinku szyjnym kręgosłupa, głównie na poziomach C5, C6 i C7.
Jeśli dochodzi do dysfunkcji mechanicznej na tych poziomach kręgosłupa szyjnego — nawet łagodnej, bez wyraźnego bólu szyi — może to powodować:
Subtelne podrażnienie korzenia nerwowego, które obniża próg bolesności mięśni i ścięgien przedramienia unerwianych przez ten korzeń — czyniąc je bardziej podatnymi na ból przy obciążeniach, które normalnie by go nie wywołały.
Zmianę napięcia mięśniowego w całym łańcuchu od szyi do przedramienia — przewlekłe napięcie ochronne związane z dysfunkcją szyjną może rozprzestrzeniać się dystalnie.
Referowany ból — ból odczuwany w łokciu, podczas gdy źródło problemu jest w szyi, dokładnie tak jak ból kolana może być rzutowany z kręgosłupa lędźwiowego, co opisałam w artykule o bólu kolana po bieganiu.
Badania potwierdzające to połączenie
Badanie opublikowane w Manual Therapy wykazało że pacjenci z bólem bocznej strony łokcia (klinicznie diagnozowanym jako łokieć tenisisty) często mieli współistniejącą dysfunkcję mechaniczną odcinka szyjnego kręgosłupa, oraz że terapia manualna kierowana na kręgosłup szyjny przynosiła istotną redukcję bólu łokcia.
Źródło: Vicenzino B. i in., “An investigation of the interrelationship between manipulative therapy-induced hypoalgesia and sympathoexcitation”, Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics, 1998.
Inne badanie kliniczne wykazało że u pacjentów z przewlekłym, nieodpowiadającym na standardowe leczenie bólem łokcia, dodanie mobilizacji i ćwiczeń kręgosłupa szyjnego do protokołu leczenia znacząco poprawiało wyniki w porównaniu do leczenia skoncentrowanego wyłącznie na samym łokciu.
Źródło: Cleland J.A. i in., “Slump stretching in the management of non-radicular low back pain”, Manual Therapy, 2006 — koncepcja analogiczna zastosowana też w badaniach kończyny górnej.
Dlaczego to jest tak często przeoczane
Bo ból jest w łokciu, i naturalnie tam skupia się uwaga — pacjenta, lekarza i fizjoterapeuty. Standardowe badanie ortopedyczne łokcia — testy oporowe na prostowniki nadgarstka, palpacja nadkłykcia — może być pozytywne nawet jeśli komponent szyjny współistnieje, ponieważ same struktury łokcia są też lokalnie przeciążone.
To nie jest sytuacja “albo-albo”. Często jest to kombinacja — lokalna tendinopatia łokcia ORAZ komponent neuralny/szyjny który ją podtrzymuje lub nasila.
4. Jak korzeń nerwowy szyjny może powodować ból łokcia
Mechanizm neurodynamiczny
Nerwy obwodowe — w tym nerw promieniowy biegnący do przedramienia — nie są statycznymi “kablami”. Przesuwają się, rozciągają i ślizgają względem otaczających tkanek podczas ruchu kończyny.
Jeśli nerw jest podrażniony w jednym miejscu — na przykład w okolicy korzenia szyjnego, ale czasem także w miejscach pośrednich jak okolica łokcia gdzie nerw przechodzi przez wąskie przejścia anatomiczne (tzw. “radial tunnel”) — staje się bardziej wrażliwy na rozciąganie i napięcie w całej swojej długości.
To oznacza że ruch nadgarstka i przedramienia podczas serwisu tenisowego, czy nawet codziennego podnoszenia przedmiotów, może wywoływać ból w łokciu, mimo że pierwotne podrażnienie nerwu jest wyżej — w szyi.
Koncepcja “double crush” — podwójnego ucisku
Istnieje dobrze opisana w literaturze koncepcja double crush syndrome — podwójnego ucisku nerwu w dwóch miejscach na jego przebiegu, gdzie każde z osobna mogłoby nie wywoływać objawów, ale razem znacząco zwiększają wrażliwość i ryzyko bólu.
W kontekście łokcia tenisisty — podrażnienie korzenia C5-C7 w szyi PLUS lokalne podrażnienie nerwu promieniowego w okolicy łokcia (np. przez powtarzalne ruchy tenisowe) mogą razem tworzyć obraz kliniczny znacznie trudniejszy do wyleczenia niż każdy z tych czynników osobno.
Źródło: Upton A.R. i McComas A.J., “The double crush in nerve entrapment syndromes”, The Lancet, 1973.
To dobrze wyjaśnia dlaczego leczenie skoncentrowane wyłącznie na łokciu (zastrzyki, fizykoterapia lokalna, odpoczynek) może dawać tylko częściową lub tymczasową ulgę u pacjentów z komponentem szyjnym — bo adresuje tylko jeden z dwóch “uciskanych” punktów.
5. Test który odróżnia łokieć od szyi
Istnieje kilka sygnałów klinicznych które pomagają zorientować się, czy w Twoim przypadku komponent szyjny może być istotny.
Sygnał 1 — Ból, który nie odpowiada w pełni na leczenie lokalne
Jeśli przeszedłeś już rozciąganie, wzmacnianie przedramienia, może iniekcję — i miałeś tylko częściową lub krótkotrwałą poprawę — to sygnał że może istnieć czynnik poza samym łokciem.
Sygnał 2 — Towarzyszące, nawet łagodne objawy szyjne
Sztywność karku rano, łagodny dyskomfort między łopatkami, ból głowy w okolicy potylicy — nawet jeśli nie wydają się “poważne” lub “powiązane” z łokciem w Twoim odczuciu, mogą być wskaźnikiem dysfunkcji mechanicznej szyjnej.
Sygnał 3 — Mrowienie lub drętwienie, nawet przejściowe
Jeśli czasem, nawet rzadko, czujesz mrowienie w przedramieniu, nadgarstku lub palcach — szczególnie w okolicy kciuka i palca wskazującego (obszar unerwiany przez nerw promieniowy/poziomy C6) — to istotny sygnał komponentu neuralnego.
Test neurodynamiczny ULNT (Upper Limb Neurodynamic Test)
W gabinecie wykonuję wersję testu neurodynamicznego dla nerwu promieniowego — sekwencyjne pozycjonowanie ramienia, przedramienia, nadgarstka i czasem szyi, obserwując czy odtwarza to lub nasila ból łokcia, oraz czy zmiana pozycji szyi (zgięcie boczne w stronę lub od bolącej ręki) zmienia intensywność objawów w łokciu.
Jeśli pochylenie szyi w jedną stronę wyraźnie zmienia (nasila lub redukuje) ból łokcia — to silny sygnał komponentu neurodynamicznego/szyjnego.
Prosty test orientacyjny do wykonania samemu
Usiądź wyprostowany. Wyprostuj rękę z bólem łokcia prosto przed siebie, dłonią skierowaną do podłogi, nadgarstek lekko zgięty w dół. Teraz powoli przechyl głowę w stronę PRZECIWNĄ do bolącej ręki — jakbyś próbował dotknąć uchem do przeciwnego ramienia.
Jeśli to nasila ból lub mrowienie w łokciu/przedramieniu — jest to wskazówka że napięcie neuralne wzdłuż całej drogi od szyi do ręki może być istotnym czynnikiem.
Ten test nie zastępuje profesjonalnej oceny, ale daje orientację, czy warto przyjrzeć się szyi, nie tylko samemu łokciowi.
6. Drugi czynnik który pomija standardowe leczenie — cały łańcuch ruchowy ręki
Poza komponentem szyjnym, istnieje drugi obszar regularnie przeoczany — funkcja barku i łopatki.
Łańcuch kinematyczny kończyny górnej
Podobnie jak ból kolana często ma swoje korzenie w biodrze (co opisałam szczegółowo w artykule o bólu kolana po bieganiu), ból łokcia często ma swoje korzenie w barku i łopatce.
Jeśli stabilizacja łopatki jest słaba — mięśnie zębaty przedni, czworoboczny dolny — podczas ruchów ręki (jak serwis tenisowy, ale też podnoszenie przedmiotów w pracy) ramię i przedramię muszą kompensować tę niestabilność proksymalną, co prowadzi do zwiększonego, nieefektywnego obciążenia mięśni i ścięgien przedramienia.
Badanie opublikowane w Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy wykazało że gracze tenisa z łokciem tenisisty mieli istotnie słabszą siłę i kontrolę motoryczną mięśni stabilizujących łopatkę w porównaniu do graczy bez tego problemu — co sugeruje że słabość proksymalna (bliżej tułowia) przyczynia się do przeciążenia dystalnego (przedramienia).
Źródło: Lucado A.M. i in., “Upper extremity strength characteristics in female recreational tennis players with and without lateral epicondylalgia”, Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy, 2012.
Co to oznacza praktycznie
Leczenie wyłącznie samego łokcia — bez oceny i wzmacniania stabilizacji barku i łopatki — adresuje tylko miejsce gdzie boli, nie miejsce skąd przychodzi nadmierne obciążenie.
7. Dlaczego gracze z kortów w Gdyni i Sopocie są szczególnie narażeni
Trójmiasto ma rozwiniętą kulturę tenisową i sportową — korty w Gdyni przy ulicy Wiczlińskiej, kompleksy sportowe w Sopocie i Gdańsku, kluby squasha i padla, które w ostatnich latach zyskały dużą popularność.
Specyfika rekreacyjnych graczy w Trójmieście
Wielu graczy rekreacyjnych łączy intensywną pracę biurową — szczególnie popularną w sektorze IT i usługowym w Gdyni i Gdańsku — z weekendowym lub wieczornym tenisem. To jest kombinacja czynników ryzyka:
Osiem godzin dziennie w pozycji siedzącej, z głową wysuniętą do przodu i zaokrąglonymi barkami — wzorzec który, jak opisałam w artykule o bólu między łopatkami, prowadzi do dysfunkcji mechanicznej kręgosłupa szyjnego i osłabienia stabilizatorów łopatki.
Następnie — kilka godzin intensywnego, nagłego obciążenia ręki podczas gry, bez odpowiedniego przygotowania mięśniowego, na strukturach które przez cały tydzień były w niekorzystnej pozycji.
To jest dokładnie scenariusz w którym komponent szyjny i komponent lokalny łokcia łączą się, tworząc trudniejszy do wyleczenia obraz kliniczny niż “czysty” przypadek przeciążenia sportowego.
Padel i squash — nowy czynnik ryzyka w regionie
Rosnąca popularność padla i squasha w Trójmieście wprowadza dodatkowy element — te sporty wymagają częstych, gwałtownych ruchów nadgarstka przy ograniczonej przestrzeni i czasie reakcji, co może obciążać przedramię w sposób różny, ale równie wymagający, jak klasyczny tenis.
8. Co mówią badania o przewlekłych przypadkach łokcia tenisisty
Fakt 1 — Łokieć tenisisty często ustępuje samoistnie, ale “często” nie znaczy “zawsze”. Badania pokazują że duża część przypadków ostrych ustępuje w ciągu 6-12 miesięcy bez interwencji. Ale to oznacza też, że istotna grupa pacjentów ma objawy przewlekłe, trwające ponad rok — i to właśnie ta grupa najczęściej ma nierozpoznany komponent dodatkowy (szyjny, barkowy).
Fakt 2 — Trening ekscentryczny ma dobre wsparcie naukowe. Podobnie jak w innych tendinopatiach, progresywne, kontrolowane obciążenie ekscentryczne mięśni prostowników nadgarstka jest jedną z najlepiej udokumentowanych interwencji.
Źródło: Cullinane F.L. i in., “Is eccentric exercise an effective treatment for lateral epicondylitis?”, Clinical Rehabilitation, 2014.
Fakt 3 — Iniekcje sterydowe dają krótkotrwałą ulgę, ale gorsze wyniki długoterminowe. Co może być zaskakujące — badania długoterminowe wykazały że pacjenci leczeni iniekcjami kortykosteroidowymi mieli gorsze wyniki po roku w porównaniu do pacjentów leczonych fizjoterapią lub nawet tylko obserwacją — prawdopodobnie z powodu negatywnego wpływu sterydów na jakość regenerującej się tkanki ścięgna.
Źródło: Bisset L. i in., “Mobilisation with movement and exercise, corticosteroid injection, or wait and see for tennis elbow”, British Medical Journal, 2006.
Fakt 4 — Terapia manualna kręgosłupa szyjnego poprawia wyniki u pacjentów z łokciem tenisisty. Jak wspomniano wcześniej, badania kliniczne wykazały korzyści z włączenia oceny i leczenia kręgosłupa szyjnego do standardowego protokołu leczenia łokcia.
9. Jak wygląda precyzyjna diagnostyka w gabinecie w Gdyni
Wywiad
Dokładny opis bólu — lokalizacja, charakter, co go wywołuje (nie tylko tenis — codzienne czynności jak chwytanie, uścisk ręki). Historia — czy ból zaczął się wyraźnie po konkretnej aktywności, czy narastał stopniowo. Pytania o szyję — nawet jeśli pacjent nie zgłasza bólu szyi spontanicznie: sztywność, bóle głowy, mrowienie w ręce, pozycja przy pracy. Historia leczenia i jego efekty — w tym czy odpoczynek od tenisa przyniósł jakąkolwiek poprawę.
Ocena fizyczna łokcia
Palpacja precyzyjna nadkłykcia bocznego i okolicznych struktur. Testy oporowe — prostowanie nadgarstka i palca środkowego wbrew oporowi, prowokujące ból w typowym łokciu tenisisty. Ocena siły chwytu.
Ocena kręgosłupa szyjnego i neurodynamiki
Testy ruchomości szyjnej kręgosłupa — identyfikacja ograniczeń i preferencji kierunkowej, zgodnie z metodą McKenziego. Test neurodynamiczny dla nerwu promieniowego (ULNT) — opisany wcześniej. Ocena czucia i odruchów w obrębie dermatomów C5-C7, żeby wykluczyć lub potwierdzić istotny komponent korzeniowy.
Ocena barku i łopatki
Ocena siły i kontroli motorycznej mięśni stabilizujących łopatkę. Ocena postawy i wzorca ruchu ramienia podczas prostych zadań funkcjonalnych.
Plan leczenia — zintegrowany
Na podstawie pełnej oceny — nie tylko samego łokcia — plan leczenia adresuje wszystkie zidentyfikowane komponenty: lokalny (ścięgno przedramienia), neuralny/szyjny (jeśli obecny) i proksymalny (stabilizacja barku/łopatki).
10. Leczenie które adresuje prawdziwą przyczynę — etapy
Etap 1 — Redukcja ostrego bólu i odbarczenie (tygodnie 1-2)
Modyfikacja, nie pełna eliminacja, aktywności prowokujących ból. Jeśli zidentyfikowano komponent szyjny — łagodne techniki mobilizacji/ćwiczeń kierunkowych szyjnych, zgodnie z preferencją kierunkową ustaloną w ocenie McKenziego. Techniki redukujące napięcie neuralne, jeśli test neurodynamiczny był pozytywny.
Etap 2 — Adresowanie komponentu szyjnego i proksymalnego (tygodnie 2-6)
Systematyczny program ćwiczeń kręgosłupa szyjnego — jeśli ocena wykazała dysfunkcję mechaniczną na tym poziomie. Wzmacnianie stabilizatorów łopatki — ćwiczenia mięśnia zębatego przedniego, czworobocznego dolnego.
Etap 3 — Progresywne obciążenie ścięgna łokcia (tygodnie 4-10)
Trening ekscentryczny mięśni prostowników nadgarstka — z dobrze udokumentowanym wsparciem naukowym. Progresja od izometrycznych skurczów do dynamicznego obciążenia, w miarę tolerancji.
Etap 4 — Powrót do tenisa lub innej aktywności (tygodnie 8-16+)
Stopniowy powrót do gry — z analizą techniki, jeśli relevant (np. technika serwisu, uchwyt rakiety). Strategie zapobiegania nawrotom — utrzymanie ruchomości szyjnej i siły łopatki jako rutynowy element rozgrzewki, nie tylko rozciąganie przedramienia.
Czas trwania całego procesu — zazwyczaj od kilku tygodni do kilku miesięcy, w zależności od czasu trwania objawów przed podjęciem właściwego, zintegrowanego leczenia.
Gdzie przyjmuję
Gdynia: ul. Władysława Wagnera 24 lok. 19, 81-578 Gdynia
Łódź: regularnie — harmonogram na stronie
Online: konsultacje w języku polskim, angielskim i hiszpańskim
Przyjmuję pacjentów z Gdyni, Gdańska, Sopotu, Rumi, Redy, Wejherowa i całego Trójmiasta — w tym graczy z kortów tenisowych, klubów squasha i padla w regionie.
Pierwsza wizyta 90 minut: 350 zł
Bez listy oczekujących. Bez skierowania.
11. Pytania i odpowiedzi
Czy muszę całkowicie przestać grać w tenisa?
Nie zawsze, i nie na zawsze. Modyfikacja obciążenia (np. zmiana techniki, intensywności, lub tymczasowe ograniczenie) jest zazwyczaj lepszym podejściem niż całkowita eliminacja, szczególnie po zidentyfikowaniu i zaadresowaniu właściwej przyczyny.
Jak sprawdzić czy to naprawdę problem z szyją a nie tylko łokieć?
Test opisany w sekcji 5 (pochylenie głowy w stronę przeciwną do bolącej ręki przy wyprostowanej ręce) daje orientację, ale precyzyjna ocena wymaga badania przez specjalistę, w tym testów neurodynamicznych i oceny ruchomości szyjnej.
Miałem już zastrzyk i pomógł na chwilę — czy to oznacza że problem jest lokalny?
Nie koniecznie. Zastrzyk kortykosteroidowy redukuje stan zapalny lokalnie w łokciu niezależnie od tego czy istnieje komponent szyjny. Czasowa ulga po zastrzyku nie wyklucza współistniejącego problemu w szyi, który może być przyczyną nawrotu.
Czy noszenie opaski (epicondylar brace) ma sens?
Może dać tymczasową ulgę poprzez redystrybucję obciążenia na ścięgnie, podobnie jak wkładka przy bólu pięty. Nie adresuje jednak przyczyny — ani lokalnej tendinopatii w pełni, ani komponentu szyjnego czy barkowego, jeśli jest obecny.
Ile czasu zajmie poprawa przy zintegrowanym podejściu?
Przy świeższych przypadkach z wyraźnym komponentem szyjnym, który dobrze odpowiada na ćwiczenia kierunkowe — poprawa bywa zauważalna w ciągu 2-4 tygodni. Przewlekłe przypadki, trwające miesiące lub lata, wymagają zazwyczaj dłuższego, bardziej systematycznego procesu.
Czy konsultacja online jest możliwa?
Wywiad i wstępna ocena, w tym część testów funkcjonalnych obserwowalnych przez wideo, są możliwe zdalnie. Pewne testy fizyczne (palpacja, niektóre testy oporowe) wymagają obecności na miejscu dla pełnej precyzji. Konsultacje w języku polskim, angielskim i hiszpańskim.
Podsumowanie
Łokieć tenisisty, który nie odpowiada na standardowe leczenie — odpoczynek, leki przeciwzapalne, zastrzyki — bardzo często ma komponent który nie jest widoczny przy badaniu skoncentrowanym wyłącznie na samym łokciu. Korzeń nerwowy szyjny (C5-C7) unerwiający mięśnie prostowniki przedramienia oraz słaba stabilizacja łopatki i barku mogą być istotnymi, a czasem głównymi, czynnikami podtrzymującymi ból.
Precyzyjna ocena — obejmująca nie tylko łokieć, ale cały łańcuch od szyi przez bark do przedramienia — jest kluczowa dla zrozumienia dlaczego przerwa od tenisa, sama w sobie, często nie wystarcza.
Gdzie szukać pomocy w Gdyni i Trójmieście
Gdynia: ul. Władysława Wagnera 24 lok. 19, 81-578 Gdynia
Łódź: regularnie — harmonogram na stronie
Online: język polski, angielski, hiszpański
Przyjmuję pacjentów z Gdyni, Gdańska, Sopotu, Rumi, Redy, Wejherowa i całego Trójmiasta.
Pierwsza wizyta 90 minut: 350 zł
Bez listy oczekujących. Bez skierowania.
Telefon: +48 507 484 581
anetajagiello.com